As with the rest of the Dead Can Dance catalogue, rhythms inspired by world traditions play a key role, with tracks seeming less like songs and more like fragments of a cohesive whole. Perry blends all of the album’s elements together using field recordings and chanting, including a goatherd in Switzerland, beehive’s from New Zealand, and The new album Dionysus — the much-anticipated follow-up to Dead Can Dance’s 2012 reunion effort Anastasis, which was the group’s first record in 16 years — is due out Nov. 2 in digital, CD and vinyl formats, plus a deluxe hardback book that includes the album on translucent purple vinyl and CD. All are now available for pre-order. Dead Can Dance's fifth album, Aion, was mostly recorded in Ireland though The Arrival & The Reunion was again recorded at Woodbine Street studio. {p}1990 4AD Ltd. 9. Spirit A song specially recorded for A Passage In Time but also released an additional track {alongside Bird} on the vinyl version of Into The Labyrinth. {p}1991 4AD Ltd. 10 The spring 2020 tour follows the release late last year of the duo’s ninth album album Dionysus — the much-anticipated follow-up to Dead Can Dance’s 2012 reunion effort Anastasis, which was the group’s first record in 16 years — and a 16-date European tour this past spring. While Dead Can Dance's music has become known for its sweeping, globe-trotting influences, the band began life in Australia as a more standard fare goth group, albeit one with two powerful singers Dead Can Dance - The Lotus Eaters Album: Toward the Within. 6:44. Dead can Dance-Labour of Love. 5:33. Dead Can Dance - Threshold (Radio Version) 4:11. Dead Can Dance "The Host Of Seraphim ". 6:57. Explore songs, recommendations, and other album details for 1981-1998 by Dead Can Dance. Dead Can Dance is a music boxset/compilation recording by DEAD CAN DANCE (Prog Folk/Progressive Rock) released in 1994 on cd, lp / vinyl and/or cassette. This page includes Dead Can Dance's : cover picture, songs / tracks list, members/musicians and line-up, different releases details, free MP3 download (stream), buy online links: amazon, ratings and detailled reviews by our experts FOR PROMOTIONAL USE ONLYTHE IMAGES BELONG TO THEIR RESPECTIVE OWNERSALL RIGHTS RESERVEDDASBUNKERRADIOhttp://dasbunkerradio.com/http://www.dasbunkerlatinameri Editorial Reviews. Into The Labyrinth (1993) is Dead Can Dance’s sixth album, one of their most successful releases, its title a reference to the Greek legend of Theseus going into the Labyrinth to slay the Minotaur. It came when Brendan Perry and Lisa Gerrard had embarked on more individual personal paths, now writing their songs independent Formed 1981 in Melbourne, Dead Can Dance, an eclectic musical entity, were one of the main proponents of the 4AD label throughout the 1980s and 1990s. Though the band split in 1998, they reformed briefly for a world tour in 2005. In winter 2011, they reunited once again to record a new album and completed a world tour promoting its release in 2012. HxXUZN. Po ubiegłorocznej premierze albumu „Burn” nagranego przez Lisę Gerrard z klawiszowcem grupy Dead Can Dance Julesem Maxwellem i Jamesem Chapmanem (MAPS) australijska wokalistka powróci 26 sierpnia z nową płytą „Exaudia”. Tym razem Lisa Gerarrd współpracowała w duecie z uznanym kompozytorem i producentem Marcello Di Francisci. Polskim dystrybutorem albumu będzie Mystic Production. Przy nagrywaniu albumu wzięli również udział: Bahar Shah, Astrid Williamson, Daniela Arbizzi i Farhad Behroozi. Muzyka na tej płycie łączy przestrzenną oraz euforyczną produkcję Marcello Di Francisci z ciepłym i zapadającym w pamięć śpiewem Lisy Gerrard. Klip „Until We Meet Again”: Opisywana jako „kobiece ucieleśnienie poetyckiej ekspresji” płyta została zainspirowana historią szesnastowiecznej Hiszpanii oraz wydaleniem stamtąd sefardyjskich Żydów do całej Europy i Afryki Północnej. Lisa Gerrard tak opowiada o kulisach współpracy z Di Francisci: „Poznałam Marcello, gdy komponowałam muzykę do filmu „Kings”. On miał wspaniałe umiejętności producenckie i polubiłam go jako osobę. Po pewnym czasie postanowiliśmy spróbować skomponować coś wspólnie i zacząć tworzyć muzykę filmową”. Wokalistka dodała także, że „Exaudia” jest owocem obopólnego pragnienia, aby skomponować coś razem podczas pandemii COVID-19. Marcello Di Francisci: „Od pewnego czasu bawiłem się myślą, aby stworzyć nowy utwór na bazie wokalu Lisy do kawałka „Diary for the Fallen” (pochodzącego z ich wspólnej płyty „Departum” z 2010 roku). Chciałem, by była to mroczniejsza i bardziej ponura wersja, która mogłaby mieć odniesienie do kompozycji „Time” Hansa Zimmera z soundtracku „Incepcja”, bez plagiatowania jego dzieła. Rozmyślałem, jak mogłaby zabrzmieć Lisa Gerrard w takiej konwencji i postanowiłem przesunąć granice jeszcze dalej. Pod koniec utworu napisałem arię, w której można usłyszeć orkiestrę, chór i perkusję, co mogłoby dać efekt w postaci ‘grande finale’. To musiało być coś kompletnie naszego”. Lisa Gerrard to jedna z najbardziej cenionych kompozytorek muzyki filmowej. Ma na koncie nagrodę Golden Globe za soundtrack do filmu „Gladiator” skomponowany wspólnie z Hansem Zimmerem. Została nominowana do Oscara za ścieżkę dźwiękową do filmu „Whale Rider” i otrzymała the Screen Music Award w kategorii najlepszy Soundtrack do Filmu Fabularnego („Balibo”). Brała także udział w trasach koncertowych „Gladiator-Live” i „The World of Hans Zimmer” zanim została nominowana do nagrody Grammy za płytę „Hiraeth” nagraną z Hansem Kuckhermannem w 2018 roku. Następnie wystąpiła gościnnie na soundtracku do filmu „Diuna”, po czym powróciła do macierzystego duetu Dead Can Dance, z którym wydała nowy album „Dionysus” i wyruszyła w światową trasę koncertową. Marcello Di Francisci to kompozytor mieszkający w Los Angeles. Karierę rozpoczął jako artysta wizualny gdy studiował sztuki piękne w instytucie założonym w Sewilli przez barokowego malarza Bartolome Estebana Murillo. Kontynuował naukę na Universidad Complutense w Madrycie. W 2006 roku zdobył Award w kategorii Najlepszy Soundtrack za grę „God of War”. Wkrótce potem nawiązał współpracę z Lisą Gerrard, z którą skomponował serię soundtracków oraz nagrał album „Departum” (2010). Lista utworów: 1. Arrival And The Reunion 2. Saltarello 3. Mephisto 4. Song Of Sibyl 5. Fortune Presents Gifts Not According To The Book 6. As The Bell Rings The Maypole Spins 7. End Of Words 8. Black Sun 9. Wilderness 10. Promised Womb 11. Garden Of Zephirus 12. Radharc Remaster 2008. Jeśli ktoś myślał, że na "Serpent's Egg" Dead Can Dance osiągnął szczyty swoich możliwości artystycznych, to wraz z ukazaniem się w 1990 roku albumu "Aion" musiał to głośno odszczekać. Na "Aion" powrót DCD do średniowiecza przybrał zupełnie inną niż wcześniej, bardzo poetycką i lekko wystylizowaną na folk formę. Z jednej strony owa rewizyta podkreślona została na okładce wycinkiem ze słynnego tryptyku Boscha "Ogród ziemskich rozkoszy", a z drugiej - zabarwiona kolorytem śródziemnomorskim (choćby włoskim, hiszpańskim i katalońskim). DCD tym razem sięga wprost do muzyki dawnej, przedstawiając w kilku przypadkach swoje własne jej interpretacje, w których brzmienie zabytkowych instrumentów płynnie współgra ze współczesną elektroniką. To właśnie w tym okresie kariery DCD cieszył się już nie tylko globalnym kultem, ale okazał się najbardziej kasowym wykonawcą ze stajni Wszystkie albumy z tej reedycji Dead Can Dance zostały zremasterowane przez MFSL (Mobile Fidelity Sound Laboratory), jeden z najbardziej liczących się labeli w USA. Referencja CAD2710CD-2 Dane Stan Nowy Tytuł Aion Wykonawca DEAD CAN DANCE Gatunek Rock/Alternatywa Dystrybutor Sonic Records Rok wydania Producent 4AD Nośnik CD Opakowanie Standard - Jewel Case Ilość nośników w opakowaniu 1 CD Kod EAN 652637271027 Referencje Członkowie grupy Dead Can Dance – Lisa Gerrard i Jules Maxwell – połączyli siły z Jamesem Chapmanem (MAPS), aby stworzyć album zatytułowany „Burn”. Wydawnictwo trafi do sprzedaży 7 maja. Pierwszy singel zapowiadający tę płytę ukaże się 12 marca. Prace nad płytą rozpoczęły się ponad siedem lat temu, kiedy Lisa poznała Julesa Maxwella, irlandzkiego kompozytora teatralnego. Lisa Gerrard tak mówi o początkach albumu: „Z wielką przyjemnością współpracuję z Julesem Maxwellem. Jules i ja rozpoczęliśmy naszą twórczą podróż od Dead Can Dance. Wspólna improwizacja i muzyczna eksploracja doprowadziła nas do tego projektu.” Chociaż płyta ta jest nowym wydawnictwem, jej początki sięgają 2012 roku i światowej trasy koncertowej Dead Can Dance. Jules Maxwell, pierwotnie towarzyszący grupie na koncertach jako klawiszowiec, stworzył z Lisą Gerrard utwór zatytułowany „Rising Of The Moon”, który był wykonywany jako finał każdego występu. Zanim trasa koncertowa zakończyła się w Chile w 2013 roku, między Lisą i Julesem zaczęła tworzyć się silna więź, co zaowocowało współpracą w kolejnych latach. W 2015 roku, kiedy Maxwell został poproszony o napisanie piosenek dla bułgarskiego chóru The Mystery of the Bulgarian Voices (Le Mystère des Voix Bulgares), zwrócił się do Gerrard z prośbą o współtworzenie materiału i poleciał do Australii, aby pracować z nią w jej domowym studio. Wkrótce para miała gotowe cztery utwory na to wydawnictwo, a także fundamenty nowego wspólnego przedsięwzięcia. Jules opisuje pojawienie się Jamesa Chapmana: „Około rok później, podczas kolacji w Sofii, mój wydawca zasugerował, abym współpracował z Jamesem Chapmanem nad ukończeniem utworów na „Burn”. James ze swoim zespołem MAPS stworzył własne brzmienie i ma szerokie horyzonty muzyczne. Wydawało mi się to intrygującą propozycją.” Wraz z dołączeniem Chapmana jako producenta, pomysły zaczęły powstawać swobodnie i wyłoniło się wyraźne brzmienie. Lisa i Jules skupili się na stworzeniu takich dźwięków, które byłby euforyczne i fascynujące, bardziej pomysłowe niż to, nad czym w przeszłości pracowali oddzielnie. Lisa mieszkająca Australii, Jules dodający klawisze i perkusję z Francji, a James w Anglii – ta trójka była rozrzucona po całym świecie, ale łączyła się w muzyce. Stylistycznie, album „Burn” to zróżnicowana mieszanka elektroniki i alternatywnych, muzycznych pejzaży z dźwiękami w stylu wczesnego Vangelisa. Podsumowując, jest to oszałamiający i hipnotyzujący wspólny początek tej trójki muzyków. Niedawno ukazał się debiutancki solowy album Julesa Maxwella „Songs From The Cultural Backwater”. Lisa Gerrard otrzymała nominację do nagrody Grammy i wróciła do Dead Can Dance, aby wydać dziewiąty album studyjny grupy zatytułowany „Dionysus”. James Chapman wydał czwarty album MAPS „ Album „Burn” ukaże się 7 maja na CD oraz jako limitowany biały vinyl. Polskim dystrybutorem płyty będzie Mystic Production. Lista utworów: Heleali (The Sea Will Rise) Noyalain (Burn) Deshta (Forever) Aldavyeem (A Time To Dance) Orion (The Weary Huntsman) Keson (Until My Strength Returns) Do So Yol (Gather The Wind)